എനിക്കു നല്കാനെന്നെ കിട്ടാ-
ഞ്ഞെനിക്ക് നിറയാനെന്നെ തികയാ-
ഞ്ഞുലകിനെയാകെ ഭള്ളു പറഞ്ഞും
നാഴികമണിയെ ചീത്തവിളിച്ചും
മഷിയില്ലാത്തൊരു പേനയുമായി
ഞാനൊരു വാക്കിന് പിറകേ പോകേ
ആരാണവിടെ പാട്ടും കൂത്തും?
ഛേ, ഇതെന്തൊരു ശല്യം!
പൂവിനെയെന്ത് വിളിക്കും ?
മനസ്സില് പൂക്കളമിട്ടാലെങ്ങനിരിക്കും ?
കുഞ്ഞിന് കൊഞ്ചലിലീണമിതെങ്ങനെ ചേര്ന്നു ?
ഉത്തരമില്ലാ ചോദ്യക്കയമെ-
ന്നുള്ളാം കന്നിനെ മാടി വിളിക്കെ,
അന്യായക്കെട്ടിന് നാടകളെന്റെ കഴുത്തു കുരുക്കുന്നല്ലോ
ഏട്ടിലെ നിയമം വായും മൂക്കും പൊത്തുന്നല്ലോ!
ഛേ, ഇതെന്തൊരു ശല്യം!
വെയിലൊരു ശല്യം മഴയൊരു ശല്യം
ഒച്ചകള് ശല്യം നിശ്ശബ്ദത ശല്യം.
അലസത ശല്യം തിരക്കുകള് ശല്യം
കവിതകള് ശല്യം ശ്വാസം ശല്യം
ശല്യമൊഴിഞ്ഞൊരു നേരംവേണ്ടെ-
ന്നുള്ളൊരു മോഹം മാത്രമെയുള്ളു
ശല്യമൊഴിഞ്ഞെന്തുണ്ടീയുലകില്!
skip to main |
skip to sidebar
എഴുന്നതത്രേ എഴുത്ത്...
പഴയ വീഞ്ഞ് നിറച്ച് സൂക്ഷിക്കാനും കൂട്ടരുമൊത്ത് പങ്കിടാനും ഒരു പാത്രമായാണ് ഞാനിത് തുടങ്ങിയത്. അന്ന്, കവിത “പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന ഒരസുഖം” മാത്രമായിരുന്നു എനിക്ക്.
ഇന്ന് വീണ്ടും സമാനഹൃത്തുക്കളുമായുള്ള സഹവാസവും ചിന്തയും ചര്ചയും എന്നില് വരികളുണര്ത്തുന്നു. ഇന്റര്നെറ്റിനു നന്ദി.
പഴയ വീഞ്ഞ് നിറച്ച് സൂക്ഷിക്കാനും കൂട്ടരുമൊത്ത് പങ്കിടാനും ഒരു പാത്രമായാണ് ഞാനിത് തുടങ്ങിയത്. അന്ന്, കവിത “പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന ഒരസുഖം” മാത്രമായിരുന്നു എനിക്ക്.
ഇന്ന് വീണ്ടും സമാനഹൃത്തുക്കളുമായുള്ള സഹവാസവും ചിന്തയും ചര്ചയും എന്നില് വരികളുണര്ത്തുന്നു. ഇന്റര്നെറ്റിനു നന്ദി.